• Het is inmiddels al November, maar het hondstrouwe publiek van de JO12-2 blijft daardoor niet thuis, nee joh, er stond een hele Bunnikside achter het doel van onze jongens. En in tegenstelling tot vorige week was het nu wel het type weer herfst, wat een wind en dat kwam het voetbal niet ten goede. Vorige week was het koud en constant tegen, de jongens waren toen drijf nat, nu droog en een zacht windje. Prima voetbal ochtend moest dit dus worden tegen de nieuwe koploper VSC, die vorig jaar hier nog wist te winnen tegen onze JO11-1 en hoofdklasser speelde toen. Vorige week kwamen onze jongens nog terug van een 3-1 achterstand en werd het verdiend 3-3. Nu dan de koploper op bezoek in Bunnik. Wat zal dit worden. Bunnik mocht spelen in het oranje, dit omdat VSC ook in Blauw en geel speelt. Dus de supporters keken al raar op toen ze onze jongens op deze leeftijd al in het oranje zagen spelen.
    Ons keeper duo staat wekelijk prima te keepen en zo nu ook weer, het eerste kwart kwamen we onder druk, zelfs met twee gastspelers. Toch hield onze doelman ons in de strijd. De ene na de andere mooie redding. En toen lukte het ons middenveld om wat vaker onder de druk van VSC uit te komen. Ruben dribbelede langs alles en iedereen en schoor met zijn punt de 1-0 voorsprong binnen, wij gaan deze wedstrijd in ieder geval niet met 14-0 verliezen, want VSC won die week ervoor wel met 14-0 in Lunetten. De 1-0 voorsprong stond er gelukkig nog voor de eerste time-out. Met deze woorden zette de coach zijn team ook op scherp, kom niet net zoals in Utrecht nu met 1-3 achter, het tweede kwart is bij ons vaak de minste namelijk!
    En toen begon ons tweede kwart, de keeper deed zijn best en de andere ook, we kregen kansen op de 2-0 en de 3-0, maar die gingen er niet in, wat wil je met zo’n scheidsrechter die net als de trainer ook Maarten heette :) Nee, het lag daar niet aan en ook nu weer werd de voorsprong jammerlijk uit handen gegeven in het tweede kwart, 1-1 en rust.
    In de rust hamerde de coaches op dit feit, blijf constanter voetballen, dan komt de winst vanzelf, we waren niet slechter namelijk! De boodschap en de druivensuikers deed de rest, in kwart drie (meestal ons beste kwart) liepen wij uit naar een dik verdiende voorsprong. De 2-1 was mooi en ook de 3-1 was prachtig, dit elftal kreeg weer vertrouwen, we zagen weer driehoekjes en het publiek verder ook op achter het doel. De spits die al een tijdje droog stond tikte zelfs nu de 4-1 een binnen. En een middenvelder scoorde zelfs de 5-1, dit leek een gewonnen strijd.
    Maar er was nog een kwartier te gaan, ons laatste kwart. De trainers wisselde al wat spelers en toen tikte onze laatste man hun spits onderuit, de thuisfluiter gaf gewoon een penalty? En ja, die vloog binnen en 5-2. Even leek er paniek, weer wissels en weer een goal tegen 5-3. Maar verder kwam VSC niet en de strijd op plaats 1 werd door ons gewonnen. Volgende week moeten wij de koppositie zien te verdedigen in Zeist bij Jonathan.