• We wisten dat het een zware wedstrijd zou worden. Na drie wedstrijden met een doelsaldo van 30+ stond een oude bekende op het programma. Voor de beker hadden we ze thuis gehad. We wonnen na een spannende wedstrijd met 7-6. Voordat ze met hun ogen konden knipperen stonden ze toen al flink achter en dat haalden ze die wedstrijd niet meer in. We hebben toen ook geleerd dat ze in vergelijking met de andere teams erg fysiek zijn. Ik was toen spelbegeleider en heb enkele keren ingegrepen vanwege de overtredingen die ze maakten. Maar ze waren gewaarschuwd voor de kracht van Bunnik. En dat bleek. JSV startte fel en dat liet zich snel vertalen in de score. Yze had het niet makkelijk op doel en het team kwam niet goed op gang. Na de eerste time-out stonden we al 4-0 achter. Hoe zou dit aflopen? Maar na een interventie van de coach, sloeg het plots om in het tweede deel. Niets zo onvoorspelbaar als puppilenvoetbal. Yze keepte als Buffon en hield zijn doel prachtig schoon. Er werd goed overgespeeld, het duel ging meer naar ons toe. Adam wist het doel 2x snel achter elkaar te raken. Christophe kon langszij komen en scoorde in de verre hoek. Ook Max kreeg een bal goed voor zijn voeten en scoorde. Stonden we met rust plots op 4-4. Na de rust wisselden Christophe en Yze van doel. Bunnik zette veel meer druk, kreeg kansen en Adam maakte de 5-4. Er was zelfs kans genoeg op 6-4. Tess en Robin hielden goed stand achterin. Fin was overal zichtbaar en mengde zich in de strijd. Maar het liep toch nog anders. Er zaten soms wat bedenkelijke kanten aan het spel. Een paar spelers van JSV gingen er soms te fysiek in vonden we, en de spelbegeleider liet het toe. Verschillende malen stonden er huilende spelers van Bunnik aan de kant. Fin was het voornaamste slachtoffer. Hij coachte ook de eigen spelers terwijl hij tussen de spelers op het veld liep. Niet zoals het zou moeten. Uiteindelijk leidde een wel of niet overtreding moment op Fin tot een doelpunt voor JSV. Bunnik was even ontregeld en zo scoorden ze in een paar minuten nog twee keer. Helaas verloren we zo met 7-5.
    De les was een beetje pijnlijk maar wel leerzaam. Het maakt duidelijk dat onze jonge spelers nog moeten wennen aan meer fysiek tegenspel en we allemaal soms ook gewoon maar moeten accepteren als een spelbegeleider hier niets aan doet. Maar het mooie is om te zien dat ze elkaar steeds meer vinden op het veld, ze balvaardiger worden en als team goed met elkaar willen samen spelen. Ze hebben er plezier in. Dan is soms een wedstrijd met wat tegenslag alleen maar leerzaam voor ze. Ook voor ons als ouders.
rfwbs-slide